Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2008

Τι παράδοση θα παραδώσουμε;

Εδώ και χρόνια στο ΠΑΣΟΚ, όπως και σε όλα τα κόμματα, άλλωστε, σε συλλόγους όπως και σε άλλες θεσμικές εκπροσωπήσεις απουσιάζει αυτό που κάποτε λέγαμε:

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ...Δηλαδή..το αυτονόητο!

Για να λειτουργήσει αυτό χρειαζόμασταν πολύ λιγότερη ποσότητα και περισσότερη ποσότητα. Εννοώ οτι, τα άτομα ήσαν λιγότερα, οι προεργασίες άρχιζαν εγκαίρως - δηλαδή τουλάχιστον 1 χρόνο πρίν- οι φωνές ήσαν διαφορετικές αλλά σοβαρές και όταν έπαιρναν τον λόγο ελάχιστοι σηκωνόταν απο τη καρέκλα για να μοιράσουν σταυρούς, λίστες, δημόσια χαμόγελα και περαντζάδες ανάμεσα στους 'επισήμους'. Ηθελαν να ακούσουν!


Το πρόγραμμα δεν ήταν αποτέλεσμα μιάς διεργασίας αγνώστων, αμφιβόλλου 'περιβάλλοντος', υπαλλήλων, ή τέλος πάντων 'ειδημόνων' που, κατά τα άλλα, ήσαν και υποψήφιοι. Ετσι, μπορούσε να βγεί ένα πρόγραμμα με φαντασία, καινοτομία, ποικιλία και οπωσδήποτε αναρτημένο εγκαίρως στις οργανώσεις.

Το πρόγραμμα ήταν απόροια συλλογικής επεξεργασίας που ξεκινούσε με προτάσεις των ΝΕ και των ΤΟ που, τότε φυσικά, ήταν ζώσες οργανώσεις και όχι κακέχτυπα των κομματαρχών και των παραγόντων.

Υπήρχαν δρόμοι και κανόνες κάποτε.

Απορώ πόσοι απο τους νεότερους τα γνωρίζουν όλα αυτά. Πόσοι γνωρίζουν οτι όταν μιλάμε για δημοκρατικές διαδικασίες δεν εννοούμε marketing σταυροδοσίας και γνωριμιών με κάρτες αλλά ύψιστη πολιτική διαδικασία που παράγει, διαμορφώνει και παραδίδει....

Αλλά, κυρίως, αναρωτιέμαι και πόσοι απο τους παλιότερους που ήξεραν- ξέχασαν, αφομιώθηκαν, αλλοτριώθηκαν και τελικά επέλεξαν να σέρνονται με αναξιοπρεπείς όρους σε ψηφοθηρικές διαδικασίες όπου κάθε μέρα αποκαθηλώνουν και διαλύουν οτι έχτισαν ακόμα και οι ίδιοι. Πόσο τους άλλαξε η εξουσία τελικά που η πειθώ έγινε "ο δικός μου κι ο δικός σου", η ταυτότητα έγινε 'νούμερο', η πολιτική κατάθεση, δημαγωγία και λαϊκισμός, η πολιτική πρόταση, κενολογία και φούμαρα για να περνάει η ώρα, το αυθόρμητο χειροκρότημα, έκφραση απλανών ψηφοφόρων που δεν γνωρίζουν καν γιατι και πώς επικροτούν αποφάσεις.

Κι έπειτα...μα ναι τα νομοσχέδια απο αύριο θα περάσουν αυθωρεί κι εμείς την ίδια ώρα θα βλέπουμε Λαζόπουλο.....







8 σχόλια:

xristos είπε...

Αγαπητή συντρόφισα tratactus(έτσι και αλλοιώς , όλοι σύντροφοι είμαστε σε αυτή τη ζωή) πολύ σωστά βάζεις το ζήτημα των δημοκρατικών διαδικασιών, μέσα στο κόμμα.
Έπιτρεψέ μου να κάνω δυό παρατηρήσεις.
Από τα πρώτα χρόνια ίδρυσης του κινήματος, η κεντρική πολιτική ,είτε αφορούσε προεκλογικό πρόγραμμα είτε οτιδήποτε άλλο ,καθωρίζοταν από την κεντρική καθοδήγηση( κεντρική επιτροπή- εκτελεστικό γραφείο-τομέας διαφώτισης κ.λ.π.).
Αυτή κατέβαινε σαν εισήγηση, στις οργανώσεις και εκεί γινότανε ,ανάλυση και διάλογος μέσα από 2-3 η και περισσότερες ολομέλειες αν χρειαζόταν.
Ακούγονταν κριτικές και πολλές προτάσεις.
Οι οργανώσεις, και αυτό είναι που λείπει σήμερα στα πλαίσια των κεντρικών κατευθύνσεων έβγαζαν πρόγραμμα δράσης, για τον χώρο ευθύνης τους, και χωρίζοντας τα μέλη σε τομείς δουλειάς, έβγαιναν στην κοινωνία
.Πηγαίναμε πόρτα-πόρτα στην κυριολεξία και συζητούσαμε για το πρόγραμμα και τις θέσεις του κινήματος.
Υπήρχε τότε ουσιαστική αυτονομία στους μαζικούς χώρους,και οι αντίστοιχες συνδικαλιστικές παρατάξεις του κινήματος, έβαζαν στόχους και ανέπτυσαν δράση ανάλογα με τις απαιτήσεις του αντίστοιχου χώρου(εργοστάσια-πανεπιστήμια-δημόσιο κ.λ.π).
Και τότε στις ψηφοφορίες που γίνοταν τα μέλη στοιχίζονταν πίσω από κάποιους με βάση- και εδώ είναι η ουσιαστικότερη διαφορά με το σήμερα-τις πολιτικές τους απόψεις και όχι την προσωπικότητα του καθενός, την θέση του και την προοπτική να βολευτούμε και να βγάλουμε εκείνους που θα μας βοηθήσουν να ελέγχουμε το κίνημα.
Κατά τα άλλα δεν λείπουν οι δημοκρατικές διαδικασίες από τα κόμματα, άλλα λείπουν αυτά που και εσύ ,όπως και οι άλλοι bloggers επισημαίνουμε μέσα από τοforum και τα blog μας.
Το παιχνίδι είναι ακόμη στα χέρια του ΓΑΠ , το πρώτο βήμα έγινε με όλα όσα είπε και έκανε στο συνέδριο, απομένουν κάποια πέναλτυ ακόμα που λέι και ο Stefan.

tractatus είπε...

Χρήστο, συμφωνούμε απόλυτα! Προτείνω μάλιστα να συνεργαστούμε ως bloggers και να αναρτήσουμε πρόταση ως post με το τι εννοούμε δημοκρατική διαδικασία. Νομίζω οτι θα είναι κάτι χρήσιμο τόσο για εμάς όσο και για άλλους...τι λές;

NdN είπε...

Ελένη τι να πω; Δεν έχω λόγια. Η περιγραφή σου, αλλά και η απάντηση του Χρήστου τα λέει όλα. Δυστυχώς κάποιοι άλλαξαν. Το ακόμα χειρότερο είναι ότι μαζί τους άλλαξαν και το ΠΑΣΟΚ λες αι τους ανήκει. Εχουμε μία τελευταία ευκαιρία να τα αλλάξουμε. Δεν είμαι αισιόδοξος, αλλά θα συνεχίσω τον αγώνα μέχρι τέλους. Μακάρι να κάνει ο Γιώργος αυτά που μας υποσχέθηκε εκείνη την ηλιόλουστη μέρα του Φλεβάρη του 2004. Ακόμα και τώρα μα τα πραγματοποιήσει δεν έιναι αργά. Μετά από αυτόν όμως θα είναι αργά. Ασε που θα υπάρχει και ένα κομμάτι που πολύ απλά δεν θα τους νοιάζει να πιστέψουν κάπου.

Σύντροφε Χρήστο μακάρι να ήταν μόνο 5 πέναλτυ. Δυστυχώς δεν είναι ετσι. Χάσαμε στην έδρα μας 0-3 και πάμε για τον επαναληπτικό. Εχουμε στα υπέρ μας 3 πράγματα. Η ομάδα είναι αξιόλογη, οι φίλαθλοι θα μας ακολουθήσουν και οι αντίπαλοι μας έχουν για πεθαμένους. Απλά περιμένουν να πάρουν την πρόκριση. Εχουμε ακόμα ένα ματς, που θα είναι όμως σε αφιλόξενο περιβάλλον και με την ψυχολογία άσχημη. Αντε να δούμε!

tractatus είπε...

ndn....παρακολουθώ Βουλή και καταγράφω...το νομοσχέδιο ψηφίζεται αλλά απο κάτω κάτι κινείται. Εξω κινείται ακόμα περισσότερο κι αν αυτό διατηρηθεί τότε ίσως κάτι ν΄αλλάξει...
Σε παραπέμπω στο blog του Μυρωνίδη...τόσο πρόσφατο απο τις απαρχές...:( κι ακόμα δεν εφαρμόζεται!

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ είπε...

ρε παιδιά σας παρακολουθώ μέρες μετά το συνέδριο..
σήμερα έγραψα κάτι για σας.
Για ελάτε λίγο στην τσουκνίδα μου.
Με αγάπη σας μιλάω...

tractatus είπε...

καπκουμ θα σε επισκεφτώ αύριο γιατί το κείμενό σου θέλω να το ξαναδιαβάσω....:)

vagnes είπε...

Μου φαινεται Ελενη πως ο μη ερχομος μου, λογω ελλειψης χρονου, με προστατεψε απο μια απογοητευση!
Κανω λαθος;
Το φταιξιμο και το λαθος ειναι ολο δικο μας κανενος μεγαλοστελεχους πρωτοκλασατου ή προεδρου.
Τα θελουμε ολα μασημενα χωρις να προβληματιζομαστε και με κυριαρχη προοπτικη την προσωπικη μελλοντικη μας εξυπηρετηση.
Αυτος που μας δινει τα πιο πολλα κερδιζει. Γιατι πισω απο αυτα που μας δινει δεν βλεπει η στραβομαρα μας τη φακα που παραμονευει.
Ευτυχως σαν και σενα υπαρχουν καμποσοι ακομα που μπορουν κατι να ανατρεψουν. Μαλλον ομως αυτο θα γινει οταν το μαχαιρι θα αρχισει να πλησιαζει επικινδυνα στο κοκαλο

tractatus είπε...

vagnes....
.................τα είπες όλα....