Σάββατο, 28 Ιουνίου 2008

Η Πολιτική ως αισθητική...

Ποτέ δεν τελειώνουν τα σχόλια για τη Πολιτική...ποτέ και οι κρίσεις. Αν είχαμε και περισσότερη εμβάθυνση στους δημοκρατικούς θεσμούς κι αν σεβόμαστε τους αγώνες όσων προηγήθηκαν για να υπάρχει Δημοκρατία...ίσως σήμερα δεν θα μιλούσαμε για "βρώμικη Πολιτική". Είναι αλήθεια βρώμικη ή μήπως οι πολιτικοί την έκαναν έτσι; Κι αν τελικά έχουν ξεχαστεί πολλοί απο αυτούς μέσα στην καθ' έξη συμπεριφορά του επαγγελματία πολιτικού μήπως...η αποκαθήλωσή τους θα έπρεπε να αρχίσει απο τον Πολιτισμό.;
Γιατί μη ξεχνάμε οτι η Αισθητική στη Πολιτική είναι σημειολογία και απο αυτή τη σημειολογία δημιουργούνται αρχικά συνειρμοί και στη συνέχεια πρότυπα συμπεριφοράς κι ακόμα πιο επίκαιρα αποδείξεις.... Ακριβώς γιατί η 'χρυσόσκονη' της εξουσίας κάποτε πέφτει στους ώμους και τινάζεται σαν να μην υπήρξε ποτέ...κανείς δεν θυμάται τις δημόσιες συγκεντρώσεις και τα 'πανηγύρια' όπου τα αισθητικά κριτήρια ήταν απλά προσαρμοσμένα στην ευκαιριακή συλλογή ψήφων...κάτι σαν 'αρπαχτές'. Ακόμα και τώρα -σε 'καιρό ειρήνης' αφού δεν υπάρχουν άμεσα εκλογές-οι επισκέψεις των πρωτοκλασσάτων κομματικών εκπροσώπων είθισται να γίνονται αυθημερόν. Ετσι διεκπεραιωτικά ταλαιπωρείται η σημειολογία και οι λέξεις όπως: συμμετοχή, παρέμβαση, ενημέρωση, συνέντευξη τύπου, επισκέψεις σε εργασιακούς κι άλλους χώρους, διανομή φυλλαδίων απο 10-11:00. Και μετά; Μετά επιστροφή στο "κλεινόν άστυ" τις περισσότερες φορές ως κλείσιμο άλλης μιάς υποχρέωσης...έτσι "αστικά και καθώς πρέπει"
Κάπως έτσι αντιμετωπίζεται, λοιπόν, η ακρίβεια, το ασφαλιστικό, η ανεργία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και βάλε....κάπως έτσι αντιμετωπίζεται ο Πολιτισμός και κάπως έτσι η Πολιτική 'σημειολογεί' και 'επιχειρηματολογεί' στην καθημερινότητά μας...μοιάζει φυσικά αρκετά με τα τηλεοπτικά παράθυρα και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Εξάλλου ποιός νοιάζεται για "ευ πολιτεύεσθαι"...όταν περνάει η ώρα;
Και συνεχίζω με ένα πολύ καλό άρθρο του συγγραφέα Κώστα Λογαρά απο τα ΝΕΑ (25.5.2008)
"Πόσο ψηλά ή χαμηλά βάζει κανείς τον πήχυ των προσωπικών επιλογών του είναι δική του υπόθεση κι αν δεν έχει επιπτώσεις πάνω μας, δεν πέφτει λόγος σε κανέναν. Ωστόσο, η παρουσία των πολιτικών προσώπων σε δημόσιες συγκεντρώσεις είναι πράγμα διαφορετικό. Δηλώνει με απόλυτη σαφήνεια τη συμπαράσταση στους στόχους της εκδήλωσης και την εκτίμηση στην εξέχουσα persona του κοινωνικού, ας πούμε, γεγονότος. Σ΄ αυτά είναι μανούλες οι πολιτικοί. Οσμίζονται τι βλάπτει το συμφέρον τους, τι αντιστρατεύεται την «ιδεολογία τους» και φροντίζουν να γίνει η απουσία τους απολύτως αισθητή. Όταν πρόκειται για εκδηλώσεις που απαιτούν κριτήρια αισθητικά ή προϋποθέτουν ελάχιστο επίπεδο πολιτιστικό, τότε ο πήχυς κατεβαίνει τόσο χαμηλά που τον βλέπεις να σέρνεται στο πάτωμα"
Τι μπορεί, λοιπόν, να φανερώνει η προσέλευση εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού- της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και του Κοινοβουλίου (πρώην) -, στη συναυλία μιας αοιδού πανηγυρτζούς; Πολλά, κατά τη γνώμη μου: ότι πιθανόν δεν ενοχλούνται από το αγοραίο γούστο· ότι τα αισθητικά τους κριτήρια είναι ίσως από ανύπαρκτα έως ατροφικά· ότι γι΄ αυτούς είναι ένα γεγονός ανώδυνο, μάλλον, και αμελητέο (ενώ εξανίστανται, αίφνης, και αγανακτούν για την ανεπίτρεπτη εμφάνιση ή τις χαμηλές επιδόσεις της ποδοσφαιρικής ομάδας τους - εδώ τα κριτήρια είναι σμιλεμένα και απαιτητικά). Όχι, όχι, δεν παριστάνω τον ελεγκτή καμιάς αισθητικής ορθότητας, αλλά πιστεύω ότι οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι, με την παρουσία τους, επικροτούν αυτομάτως ένα καθεστώς της φτήνιας και το νομιμοποιούν. Συμμετέχοντας (αλλά με το κύρος των θεσμών και το ύφος της εξουσίας τους) στην «πολιτιστική»καζούρα, την απαλλάσσουν από το φαιδρό της περιεχόμενο και την εδραιώνουν ως επίσημη έκφραση. Το ότι δεν μπορούν, καίτοι υψηλά ιστάμενοι, να μετρήσουν το πολιτιστικό κόστος και να αξιολογήσουν την καλλιτεχνική απαξίωση, είναι δηλωτικό ενός πνευματικού ελλείμματος. Και αυτή η υστέρηση αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, μείζον πολιτικό πρόβλημα. Το θέμα ενδιαφέρει στον βαθμό που αυτοί οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις για τη δική μας τύχη: προάγουν θεσμικά μέτρα για τούτο ή για τ΄ άλλο, επηρεάζουν την καθημερινή μας ζωή, ψηφίζουν νόμους που ορίζουν τις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους. Άραγε με ποιο πνευματικό εκτόπισμα; Με κοσμοαντίληψη διαμορφωμένη από τι; και σμιλεμένη πώς; απλώς διερωτώμαι. Και τελικά, διάβολε, ποια πολιτιστική πολιτική να περιμένεις από εκείνους που, από την κεντρική πλατεία- πρώτο τραπέζι πίστα-, εκστασιάζονται με την αισθητική τής κ. Θώδη; Αλίμονο, η έκπτωση του πολιτικού και κοινωνικού βίου είναι απολύτως συναφής με την υποβάθμισητου πολιτιστικού επιπέδου. Κι αυτό, δεν θέλησαν ποτέ να το δουνοι κρατούντες. Γι΄ αυτό και η συμμετοχή των ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων στη διοίκηση και στους θεσμούς (που αποτέλεσε αναμφισβήτητα κατάκτηση από το ΄81 και μετά) δεν συνοδεύτηκε από παράλληλη προσπάθεια για πολιτιστική αναβάθμιση και ουσιαστική εκπαιδευτική πολιτική. Έτσι, στην εξουσία ανέβηκαν άνθρωποι που δεν έχουν καμία σχέση με την πολιτιστική παραγωγή. Εννοώ, δεν εκτιμούν ούτε εκείνους που παράγουν το πολιτιστικό αγαθό ούτε τη δημιουργία καθαυτή. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η αισθητική δεν έχει ενσωματωθείστην καθημερινή πραγματικότηταως αξία και παράγοντας ποιότητας ζωής. Ελάχιστοι πολιτικοί- στα δάχτυλα μετριούνται ενδιαφέρθηκαν πραγματικά, από τη μεταπολίτευση και δώθε, για την καλλιτεχνική δημιουργία. Οι περισσότεροι, ανέκαθεν, ξινίζουν μούτρα και αποστρέφονται τις «ελιτίστικες» αυτές ενασχολήσεις. Έτσι είναι, παραγκωνίζει κανείς ό,τι αγνοεί. Επομένως, από τους «λαπάδες» του κ. Κούβελα φτάσαμε στην αποθέωση τηςευτέλειας και της χλεύης ως επίσημης «καλλιτεχνικής» έκφρασης. Με όχημα τις Πανελλήνιες Τηλεοπτικές Σχολές και με τις ευλογίες αδιάφορων και απροσδιόνυσων πολιτικών".

12 σχόλια:

busy bee είπε...

Οι πολιτικοί είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας και αντίστροφα!...νομίζω!
Ωρα καλή!

tractatus είπε...

καλοσώρισες busy bee...ε να σου πώ δεν έχεις κι άδικο....:(

Nikos.Lioliopoulos είπε...

πολύ μου άρεσε η περιγραφή που έδωσες στις περιβόητες εξορμήσεις των κλιμακίων.
Υποχρέωση...

tractatus είπε...

και 'αρπαχτή'...έτσι για να πούμε οτι έγινε κι αυτό....

Στέλιος Μ. είπε...

Ελένη είνια κυριακή πρωί με 30 βαθμούς κελσίου, αλλά τί να κάνω? Θα διαβάσω κι αυτό το πόστ σου με ενδιαφέρον :)

NdN είπε...

Καλημέρα Ελένη,

Δεν φταίνε τα κλιμάκια που έρχονται αυθημερόν, αλλά αυτοί που συμμετέχουν σε αυτή την "αρπαχτή" ή την "υποχρέωση". Αν δεν υπάρχει συμμετοχή, κάτι θα αλλάξει. Ακόμα και αν αυτό είναι να μην ξανάρθουν ποτέ. Εξάλλου και που έχονται τι προσφέρουν;

Greek Rider είπε...

Ελένη παρόλο που τώρα τελευταία όλοι έχουμε λίγο έως πολύ αηδιάσει με την πολιτική συνεχίζουμε να διαβάζουμε, να συζητάμε και να σχολιάζουμε, η ζωή συνεχίζεται. Οι δυσκολίες μας ωριμάζουν.

Στο μεσοδιάστημα οι πολιτικοί μετατράπηκαν σε στελέχη δημοσίων σχέσεων και έτσι έκαναν την πολιτική business μάρκετινγκ και πωλήσεων.

Έχω την πεποίθηση ότι πιο πολύ συζητάμε εμείς εδώ για πολιτική παρά τους πολιτικούς.

Ειλικρινά χαίρομαι που παρόλες τις σφαλιάρες συνεχίζουμε και μιλάμε, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ελπίδα..

tractatus είπε...

@ ndn κι εγώ κατι τέτοιο ήλπιζα: Οτι θα αρνούνταν αλλά βλέπεις έχουν μάθει να το κάνουν τόσα χρόνια με τον ίδιο τρόπο και εκεί είναι η 'καθυστέρηση' τους οτι δεν καταλαβαίνουν οτι αυτά ΔΕΝ πιάνουν...Δλδ τι έγινε αν πετάχτηκαν μέχρι τη πρωτεύουσα του Νομού, γυρίσανε τη λαική αγορά για καμιά ώρα και έφυγαν με το απογευματινό αεροπλάνο; Απλά δημόσιες σχέσεις και θεαθήναι...γι' αυτό φτάσαμε μέχρι εδώ και νομίζω οτι δεν θα πάμε κι αλλού, Νίκο μου....:( λυπάμαι αλλά έτσι δεν γίνεται καμία αλλαγή....

tractatus είπε...

greek rider Μα ναι! Δημόσιες Σχέσεις, συνεντεύξεις κ.λ.π.
Βέβαια δεν νομίζω οτι διαβάσατε και το κείμενο του Λογαρά...ίσως σας κούραζε το μώβ αλλά η αισθητική των δημοσίων σχέσεων των πολιτικών πέρα απο το σύντομο της επίσκεψης έχει και κώδικες για το "που έχει πολύ κόσμο να πάμε ρε παιδιά" δλδ τηλεοπτική και μαζική κατανάλωση για ψήφους....έτσι ο πολιτισμός και οι εκδηλώσεις που δεν έχουν ποσότητα αλλά ποιότητα είναι "ελιτίστικες" αφου μαζεύουν λίγους και έτσι δεν πάνε εκεί...προτιμούν "χέρια ψηλά κι όλα τα φτάνω" κ.α ακόμα και τη Θώδη αν είναι να μαζέψουμε κάτι....
Ολα σε ποσότητα: Απο το χρήμα μέχρι και τη διασκέδαση...για ψυχαγωγία δεν μιλάμε...δεν υπάρχει τέτοιο στις μέρες μας...:(

katerina είπε...

Μα τελικά Ελένη, αυτό είναι που μας ...ξενερωσε (επιεικής ο χαρακτηρισμός), στους πολιτικους. Η αισθητική της ..αμοιβάδας. Αντέξαμε χρόνια τώρα να τους εκχωρούμε το δικαίωμα να είναι ανήθικοι. Αλλά ακομα και το ρεμάλι....μπορεί να το αγαπήσεις, να του έχεις μια αδυναμια...ντε, ο χυδαιος ...σε χαλάει...
Και δεν είναι πια ανήθικοι, χυδαίοι είναι....
Αλλά το ζητουμενο για μας είναι να μην τους εκχωρήσουμε την ιστορία της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ. Πολυ σοβαρή ιστορία για τά μέτρα τους....

Greek Rider είπε...

@Ελένη για το μώβ κείμενο δεν ξέρω τι να πω.

Ίσως η πολιτική δεν γίνεται ούτε στη Θώδη ούτε στο μέγαρο μουσικής αλλά μόνο στο σχολείο.

tractatus είπε...

Λέτε να έχουμε τελικά τη δύναμη; Πρέπει βέβαια να βρούμε και το χρόνο για να μην εκχωρήσουμε τη ΠΟΛΙΤΙΚΗ στους πολιτικούς όπως λέει και η Κατερίνα και ΝΑΙ

greek rider...συμφωνώ ούτε στο Μέγαρο -ούτε στη Θώδη...και φυσικά όχι στην Μαντόνα...(είδες ουρά; Και να δείς και κάτι και καλά εναλλακτικούς αριστερούς που γουστάρουν!!!) Προσωπικά προοτιμώ πάντα τις γνήσιες αυτόφωτοες φωνές όπως η Smith...:)