"Αμα το έργο σου αξίζει, οι άνθρωποι θα το βρούν και θα στο φέρουν πίσω..."

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας μια ιστορία που μου διηγήθηκε ένας πολύ καλός μου φίλος ζωγράφος, 86 χρονών. Ο Μ.Κ. είναι μια φυσιογνωμία απο αυτές που τείνουν να εκλείψουν στις μέρες μας. Η ζωή του είναι μυθιστορηματική και ευελπιστούμε σύντομα να γίνει κα αυτοβιογραφία.

Ο φίλος μου, λοιπόν, ο Μ.Κ. τη δεκαετία του 40 πήγε στο Παρίσι μετά απο μια εντελώς ανορθόδοξη πορεία και διαδρομή (μέσω Παλαιστίνης έφυγε στη Ν.Αφρική κι απο εκεί με πλοίο στη Αγγλία για να καταλήξει στο Παρίσι). Εφθασε στη Πόλη του φωτός πιστεύοντας ότι η ζωγραφική του θα ήταν άμεσα αναγνωρίσμιμη και ότι σύντομα θα μπορούσε να ζει κάνοντας το ζωγράφο. Σύντομα κατάλαβε ότι απλά στο Παρίσι όλοι ήσαν καλλιτέχνες και επομένως κανείς δεν τον περίμενε...! Η καρριέρα έπρεπε να χτιστεί βήμα - βήμα.

Εκανε αρκετή παρέα με άλλους ζωγράφους, γλύπτες, ποιητές κ.λ.π. που ήσαν εν τω γίγνεσθαι όπως κι αυτός, μιάς κι έμενε σ' ενα κοινόβιο. Εκεί γνώρισε ένα ηλικιωμένο γλύπτη που αργότερα έγινε πολύ γνωστός...Πήγε, λοιπόν, σε αυτόν και του είπε: Δάσκαλε τι να κάνω; Δεν βλέπω να τα καταφέρνω...όλοι είναι καλλιτέχνες εδώ, δεν με ξέρει κανείς...

Ο γλύπτης του απάντησε:
-Βλέπεις αυτές τις πέτρες έξω στο δρόμο;(εννοούσε αυτές που είναι στα πλακώστροτα).
Θα πάς θα βγάλεις μερικές απο δαύτες (γλύπτης ήταν) και θα της σμιλεύσεις. Θα φιάξεις ένα έργο, όποιο θέλεις και, μόλις δείς ότι έφιαξες κάτι που σου αρέσει θα το κλείσεις στην ντουλάπα για 1 μήνα. Μετά απο 1 μήνα θα το βγάλεις και θα το προχωρήσεις όσο νομίζεις και αφού σιγουρευτείς ότι είσαι ευχαριστημένος, θα το βάλεις πάλι στην ντουλάπα για 3 μήνες. Μετά τους 3 μήνες θα το βγάλεις, θα κάνεις πάλι ό,τι νομίζεις έτσι ώστε να είσαι ικανοποιημένος απο το έργο σου και μετά έτσι όπως θα είναι θα το πάρεις και θα πάς να το πετάξεις στο Σηκουάνα.
-Τι λές δάσκαλε, τόσο καιρό θα το δουλεύω για να το πετάξω;
-Αμα το έργο σου αξίζει, οι άνθρωποι θα το βρούν και θα στο φέρουν πίσω!!


Κι επειδή κάναμε πολλές συζητήσεις για την TV, για την αριστερά, για το ΠΑΣΟΚ, για τον νέο αρχηγό του ΣΥΝ και για ένα σωρό άλλα στην ελληνική πραγματικότητα....τα σχόλια είναι δικά σας.

Σήμερα 11 Φεβρουαρίου κλείνουμε την TV

Στις 1 Φεβρουαρίου μια ομάδα από 6 bloggers ξεκινήσαμε μια προσπάθεια για το κλείσιμο της TV, τη Δευτέρα,11 Φεβρουαρίου. Απο την αρχή τα αισθήματα ήσαν ανάμεικτα:ενθουσιασμός, επιφύλαξη, σκέψεις για την επιτυχία του εγχειρήματος, ανταλλαγή απόψεων, συναίνεση. Αλλος έβαλε την ιδέα(Vagnes), άλλος την εστίαση(η υποφαινόμενη), άλλος την οργάνωση και τη διάχυση τις πληροφορίας(πρόχειρο τετράδιο), άλλος τη δημιουργία του ηλεκτρονικού υλικού αλλά και τη δημιουργία έντυπου, επίσης,(tzonakos), άλλος την ενθάρρυνση και τον καλό του λόγο που πάντα χρειάζεται(αντώνης και ndn) αλλά και πολλοί άλλοι που ταυτόχρονα μιλήσαμε και συνταχθήκαμε σε αυτή τη προσπάθεια με οποιο τρόπο μπορέσαμε ο καθένας.
Το μήνυμα, όμως, ήταν πράγματι αυτό: Επειδή όλα ξεκινάνε απο μια Ιδέα ...να την περπατήσουμε αυτή την Ιδέα και παρακάτω και, κυρίως, να τη στηρίξουμε όσο γίνεται συλλογικά. Πολλοί απο αυτούς ΔΕΝ βλέπουν TV αλλά αυτό δεν τους εμπόδισε ν' ανεβάσουν το banner στο ιστολόγιό τους, έτσι για την ενθάρρυνση της ιδέας που λέγαμε...

Δεν ξέρουμε αν καταφέραμε να περάσουμε το μήνυμα αλλά πιστεύουμε ότι κάτι κάναμε περισσότερο απο το να αναμασάμε μεταξύ μας πόσο κακή πληροφόρηση έχουμε απο τα δελτία και την ποιότητα γενικά των προγραμμάτων. Κυρίως, σκεφτήκαμε ότι μπορούμε να κλείσουμε την TV, έστω και για μια ημέρα....


Η κίνηση "Μια
μέρα χωρίς τηλεόραση" δημιουργήθηκε απο τον href="http://vagnes.blogspot.com/">vagnes, τον href="http://tzonakos.blogspot.com/">tzonako, την href="http://gournelou.blogspot.com/">Ελένη, το href="http://tsouknida.blogspot.com/">καπιταλιστικό κουμμούνι, τον
Αντώνη και href="http://proxeirotetradio.blogspot.com/">.

Συμπέρασμα:Τελικά, ακόμα και σήμερα, η δύναμη μιάς ΙΔΕΑΣ δεν είναι αμελητέα ...ακόμα μπορούμε να ξεκινάμε και να χτίζουμε πάνω σε αυτή.

Αύριο κλείνουμε την TV για 1 μέρα και, ίσως, για 2 -3....όσο το θέαμα λειτουργεί σε βάρος της ποιότητας της ενημέρωσης που μας αξίζει!

Στις 1 Φεβρουαρίου μια ομάδα από 6 bloggers ξεκινήσαμε μια προσπάθεια για το κλείσιμο της TV, τη Δευτέρα,11 Φεβρουαρίου. Απο την αρχή τα αισθήματα ήσαν ανάμεικτα:ενθουσιασμός, επιφύλαξη, σκέψεις για την επιτυχία του εγχειρήματος, ανταλλαγή απόψεων, συναίνεση. Αλλος έβαλε την ιδέα(Vagnes), άλλος την εστίαση(η υποφαινόμενη), άλλος την οργάνωση και τη διάχυση τις πληροφορίας(πρόχειρο τετράδιο), άλλος τη δημιουργία του ηλεκτρονικού υλικού αλλά και τη δημιουργία έντυπου, επίσης,(tzonakos), άλλος την ενθάρρυνση και τον καλό του λόγο που πάντα χρειάζεται(αντώνης και ndn) αλλά και πολλοί άλλοι που ταυτόχρονα μιλήσαμε και συνταχθήκαμε σε αυτή τη προσπάθεια με οποιο τρόπο μπορέσαμε ο καθένας.
Το μήνυμα, όμως, ήταν πράγματι αυτό: Επειδή όλα ξεκινάνε απο μια Ιδέα ...να την περπατήσουμε αυτή την Ιδέα και παρακάτω και, κυρίως, να τη στηρίξουμε όσο γίνεται συλλογικά. Πολλοί απο αυτούς ΔΕΝ βλέπουν TV αλλά αυτό δεν τους εμπόδισε ν' ανεβάσουν το banner στο ιστολόγιό τους, έτσι για την ενθάρρυνση της ιδέας που λέγαμε...

Δεν ξέρουμε αν καταφέραμε να περάσουμε το μήνυμα αλλά πιστεύουμε ότι κάτι κάναμε περισσότερο απο το να αναμασάμε μεταξύ μας πόσο κακή πληροφόρηση έχουμε απο τα δελτία και την ποιότητα γενικά των προγραμμάτων. Κυρίως, σκεφτήκαμε ότι μπορούμε να κλείσουμε την TV, έστω και για μια ημέρα....


Συμπέρασμα:Τελικά, ακόμα και σήμερα, η δύναμη μιάς ΙΔΕΑΣ δεν είναι αμελητέα ...ακόμα μπορούμε να ξεκινάμε και να χτίζουμε πάνω σε αυτή.

Και μετά το δικομματισμό, τι και με τι;

Με αφορμή τη προϊούσα φθορά του δικομματισμού, όπως συνεχώς επιβεβαιώνουν οι δημοσκοπήσεις, πλανώνται αρκετά ερωτήματα:
-Υπάρχει πράγματι αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού και ανάγκη διαμόρφωσης μιας εναλλακτικής πρότασης;

Κι αν ναι, ποια είναι αυτή η πρόταση; Τι περιέχει; Είναι μια ανάγκη που θα προκύψει μόνο από την υποχώρηση του δικομματισμού ή τη διάσπαση των δύο μεγάλων κομμάτων; Θα έχει να κάνει με το ηγετικό προφίλ, την ηλικία, τη μόρφωση, τη φήμη ή το πολιτικό υπόβαθρο; Υπάρχει συγκεκριμένη ιδεολογικοπολιτική πρόταση; Η μήπως ένας νέος "εθνικός στόχος" που θα προσδιορίζει τα χαρακτηριστικά μιάς αμιγούς πολιτικής ομάδας;

-Μήπως πρόκειται για συγκυριακή διαμαρτυρία που απλά θα αλλάξει πρόσκαιρα το πολιτικό σκηνικό; Μήπως είναι μόδα, όπως αναρωτήθηκε κεντρικό πρόσωπο της «ανανεωτικής» πτέρυγας του ΣΥΝ;

-Και, τελικά, αυτό που θα προκύψει μέσα από τις διαρροές του δύο μεγάλων κομμάτων, θα είναι πράγματι το αντίπαλο δέος ενάντια στη διαφθορά και τη διαπλοκή; Τι εγγυάται τελικά ότι τα νέα πολυκομματικά σχήματα που θα προκύψουν θα είναι μια υγιής απάντηση στην αποτυχία του δικομματισμού να εκφράσει το πολιτικό σύστημα;

-Ποια είναι τελικά τα κινηματικά χαρακτηριστικά που θα αναδείξουν και θα συνενώσουν νέες δυνάμεις πολιτών που θα αναλάβουν την έξοδο από τη κρίση, έχοντας, ωστόσο, πρόταση εναλλακτικής μορφής εξουσίας και όχι απλής διαμαρτυρίας ή καταγγελίας;

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Είναι ένας φαύλος κύκλος: Πρώτα είναι το εκλέγεσθαι και μετά, αφού γίνει αυτό, είναι το εκλέγειν. Λογικά η σειρά θα έπρεπε να είναι αντίστροφη αλλά δεν είναι . Για τον απλούστατο λόγο ότι αυτός που θέλει να εκλεγεί πρέπει να έχει λεφτά, προσβάσεις στον τύπο, συνδικαλιστική θητεία, ενδεχομένως ένα όνομα γνωστής οικογενείας, να είναι γνωστός ηθοποιός, πρωταθλητής ή τέλος πάντων να έχει μια γερή συγγένεια εξ αγχιστείας. Κάποια από αυτά, αν όχι όλα, τα χαρακτηριστικά καλείται να έχει κάποιος για να κατέβει στην αρένα. Γιατί περί αρένας πρόκειται όταν τα περισσότερα από αυτά τα χαρακτηριστικά δεν εξασφαλίζουν απαραίτητα και την ικανότητά του να εκπροσωπεί και να διαχειρίζεται εξουσία….Πολλοί μάλιστα από τους υποψηφίους, τυγχάνει να μην έχουν εργαστεί εδώ και πολλά χρόνια και, να ‘απασχολούνται’ με αποσπάσεις άλλοτε σε κομματικές κι άλλοτε σε θεσμικές θέσεις. Η εργασία με ωράριο, αν ποτέ υπήρχε, είναι κάτι που ανήκει στο απώτερο παρελθόν. Είναι έτοιμοι επαγγελματίες της πολιτικής αλλά χωρίς επάγγελμα.

Με όλα αυτά ή με κάποια από αυτά ο πολίτης αποφασίζει να εκλέξει λέγοντας ότι «γνωρίζει τον υποψήφιο»!!! άλλοτε γιατί ήταν γιος ή κόρη του τάδε, άλλοτε γιατί ήταν καλός σε ιατρικά ή νομικά θέματα, άλλοτε γιατί τον έχει δει πολλές φορές πρωτοσέλιδο ή στην τηλεόραση κι άλλοτε γιατί κάποτε ο ίδιος ή ο πατέρας του τον είχε βοηθήσει να βγάλει μια άδεια….

Η ερώτηση είναι: Είναι όλα αυτά κριτήρια για να εμπιστευτείς κάποιον στα Κοινά;

Τι βλέπουμε σήμερα εξαιτίας όλων αυτών των κριτηρίων; Ένα φαύλο κύκλο. Πολιτικούς αναμεμειγμένους και υποχρεωμένους σε δημοσιογράφους, εκδότες φιλικά διακείμενους σε πολιτικούς, χρήματα που αλλάζουν χέρια, διαφημίσεις, τηλεδικαστήρια και ανθρωποφαγία, τηλεθεάσεις, πρωτοσέλιδα προσωπικές στιγμές, dvd, εκπομπές υποστήριξης, επεξηγήσεις, η Ευελπίδων, αυτοκτονίες, πτώσεις, εκπτώσεις....απαξίωση. Πώς φτάσαμε ως εδώ, λοιπόν;

Μέσα από τις επιλογές μιας κοινωνίας που ψηφίζει θέαμα, "σπέρμα, χρήμα και αίμα", όπως θάλεγε ο Κοτσιάς. Είναι πολύ απλό.

Από εκεί και πέρα η δήλωση του πρώην πρωταθλητή: «Τύχη αγαθή ικανότητος ένεκα και ήθους αμέμπτου καλής παιδείας άμα», σας θυμίζει κάτι; Πάμε απο την αρχή τον κύκλο;!

Αναζητείται Συλλογική Αυτοσυνειδησία

Είναι αλήθεια ότι αυτό από το οποίο πάσχουμε σαν χώρα είναι το συλλογικό.
Μας λείπει η συλλογική αυτοσυνειδησία ως λαού και γι’ αυτό σε καιρούς ειρήνης γινόμαστε 10 κομμάτια. Φαίνεται, όμως, ότι πλέον έχουμε εθιστεί στο άθλημα:
« Ο καθένας μόνος του κι όλοι μαζί αλλά χώρια» γιατί δεν εξηγείται αλλιώς όταν ακόμα και στη κρίση πια, ακόμα και στην απαξίωση των πάντων, Είμαστε Χώρια...

Κι όμως τελικά κι αυτό εξηγείται αν το σκεφτούμε κάπως βαθύτερα:
Κανείς δεν μας επιβράβευσε στο σχολείο. Κανείς δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα μαζί μας. Κανείς δεν ξεχώρισε το ταλέντο ή τη κλίση μας. Κανείς δεν μας είπε ότι είμαστε ασφαλείς κι επομένως μπορούμε να συνεργαστούμε. Μάθαμε, λοιπόν, να σπρώχνουμε...

Κι έτσι τώρα είμαστε πάλι μόνοι. Γιατί, αν είχαμε από τα μικράτα μας ένα Μπράβο βρε παιδί μου, γι’ αυτό το ‘κατιτί’ που ξεχωρίζουμε ίσως να ξέραμε να παίζουμε μπάλα. Ίσως να ήμασταν ομάδα.

Το ΠΑΣΟΚ δοκιμάζεται, όπως δοκιμάζεται και ο δικομματισμός, η αριστερά, η κοινωνία, οι ηγέτες, όλοι μας ως Πολίτες. Διαφωνεί σε αυτό κανείς;

Μάλλον Ναι. Διαφωνεί κάποιος που βιάζεται για να διαφωνήσει. Κάποιος που, ακριβώς, μη έχοντας ως προτεραιότητα το συλλογικό αλλά το ατομικό, θέλει να ξεχωρίσει και, μάλιστα ξεχωρίζοντας. Γι’ αυτό και το timing που κάθε φορά αποφασίζει ότι είναι διαφορετικός είναι τουλάχιστον άστοχο. Συμπίπτει με δύσκολες χρονικά ημερομηνίες και επιδιώκει επιθετικούς συμβολισμούς, στον τόπο και στον χρόνο.
Είναι άστοχο για μια ακόμα φορά να προτάσσεται το ατομικό έναντι του συλλογικού.
Οι καιροί ζητάνε παράδειγμα και αυτό δεν γίνεται με το να σηκώνεις πρώτος το χέρι όταν όλα ζητάνε επιτακτικά Να Αλλάξεις.

Κι από την ήττα μαθαίνουμε. Κι απο το ελάχιστο...Κι αυτό αφορά όλους. Ένθεν -εκείθεν. Τωρινούς και μελλοντικούς Αρχηγούς….

Ποιός παίζει με τη νοημοσύνη μας;

Με κούρασε αυτό το κρυφτό που παίζεται στους περισσότερους χώρους άλλοτε σέρνοντας dvd απο το ένα ξενοδοχείο στο άλλο, άλλοτε σέρνοντας μαύρες πλαστικές σακούλες σε ταμεία κι άλλοτε σέρνοντας τις πολιτικές διαφοροποιήσεις απο τον όμιλο στο ρεύμα και τούμπαλιν.

Μα γιατί κάποιοι υποτιμούν τη νοημοσύνη του κόσμου; Ποιός είπε ότι επειδή καθόμαστε ώρες μπροστά στα '΄δελτία ειδήσεων" και συμμετέχουμε σε σικέ συζητήσεις ως παρατηρητές, δεν έχουμε άποψη και, μάλιστα, πιο αποκαλυπτική ακόμα κι απο τα ρεπορτάζ των δημοσιογράφων;

Ποιός παίζει με τη νοημοσύνη μας;

Μήπως κάποιοι θεωρούν ότι επειδή κατέχουν ακαδημαϊκή γνώση, παιδεία και βήμα(με γειά τους και χαρά τους!) δικαιούται να διαμορφώνουν και να προετοιμάζουν ένα νέο σκηνικό ερήμην μας; Κι εξηγούμαι: Ποιός πιστεύει ότι κάτω απο αυτές τις συνθήκες και μόλις τελείωσε μια εσωκομματική διαδικασία με θέμα την ανάληψη αρχηγίας του ΠΑΣΟΚ, οι συνθήκες είναι ώριμες για ακαδημαϊκή συζήτηση και, μάλιστα με καθοδηγητή ένα εκ των υποψηφίων; Δηλαδή, σκεφτείτε τι θα γινόταν, αν όποιος δεν γινόταν αρχηγός εντός 3 μηνών άνοιγε κι έναν όμιλο ...'προβληματισμού'. Μήπως αυτό θα ήταν ένα ακόμα πρόβλημα απο τη στιγμή που οι καιροί είναι δυσμενείς για την πολιτική; Οι καιροί δεν είναι καιροί ειρήνης. Είναι καιροί που θέλουν αχθοφόρους της πολιτικής εντός της κοινωνίας και ένας ακόμα διαχωρισμός- ε! δεν χωράει. Είναι μικροαστικές πολυτέλειες και δήθεν όλα αυτά.

Οσοι δεν το καταλαβαίνουν, δεν έχουν παρά να αφουγκραστούν όσο γρηγορότερα γίνεται τα πραγματικά προβλήματα του τόπου όχι ως ελίτ αλλά ανάμεσά μας αλλιώς Να πούν σύντομα και ευθαρσώς τα Πράγματα με τ΄όνομά τους...σύντομα, όμως, γιατί το καζάνι που λέγεται κοινωνία βράζει κι έχει απαιτήσεις απ' όλους μας.

Αρκετά μας σέρνουν οι σακούλες και τα dvd...

Συμβαίνει τώρα και είναι δίπλα μας...!

Βρήκα απο το blog της΄Ρίτσας Μασούρα' και το post 'η αλογόμυγα της Μ.Ανατολής' το blog της Mona Elfara

και το παρακάτω γράμμα. Διαβάστε το για να καταλάβετε ότι όλα αυτά συμβαίνουν δίπλα μας...

Great news thanks to my occupier electricity is back !!!!!!!!!!!!!!!!!

thanks to the Israeli occupationnow after 36 hours of cut of the electricity in my flat,

i will be ableto wash my cloths

to have my shower

to use the electrical elevator

to buy breadmy daughter can do her home work ,

i can watch television and loudly shout :

long live Mr. Bush and israel for this big blessing electricity , in Gazaand i donot need to worry about 1.5 million population , who live under this cruel seige , wher ewe donot have cement to build our homes or our graves ,

wher emy patients die daily due to lack of proper treatment in Gaza and donot have accesability to furthur treatment abroad bcse of borders closure .

no need to worry about lack of diffrent sorts of medications inside

our hospitals

no need to worry about increasing number of children , who suffer of malnutritiondue to lack of proper food ,

as an outcome of povertyno need to worry about increasing number of women and children who suffer of postraumatic stress disorders,no need to feel of insecurity,

inside or outside my home ,

as the isreali raids continue againstGaza.

no need to worry about my restriction of movement , and inability to travel , even to the west bank (last week one of my fiends in the WB ,passed away , and i could not go to pay my last look and say goodbye )

i am too greedy person and nagging too ,

i should be happy and content ,in my beatiful big cage , and welcome electricity and be very gratfull to my occupierwith lots of love , from Mona who lives in the 21st century and under occupation !!!!!!!!!!!!!!!!

Σημειολογία και Πολιτική

Φαίνεται περισπούδαστος ο τίτλος, αλλά ξέρετε, δεν είναι. Είναι μια απλή καθημερινή παρατήρηση όπου υπάρχουν, κινούνται, παίρνουν θέση οι άνθρωποι. Από το τραπέζι εργασίας μέχρι το τραπέζι διασκέδασης. Σε όλες τις στάσεις τους(σωματικές και θεσμικές) οι άνθρωποι εκφράζουν, καταγράφουν, ξεχωρίζουν για κάτι. Κάτι που κουβαλάνε εξαιτίας όσων προϋπήρξαν στη ζωή τους, έστω και για μια φορά.

Έτσι έχουμε εκείνους που πάντα κάθονται στις πρώτες θέσεις εθιμοτυπικά, ακόμα κι όταν δεν υπάρχει πλέον λόγος, είναι πάντα συντονιστές σε συζητήσεις, ακόμα κι όταν δεν κατέχουν το θέμα, είναι Πρόεδροι σε πάνελ, ακόμα κι όταν το πάνελ δεν υπάρχει εξαιτίας διαρροών σε διαδρόμους, είναι εσαεί σύνεδροι και, μάλιστα, εκλεγμένοι, ακόμα κι όταν δεν πατάνε στις συνεδριάσεις, είναι πάντα συμ-μέτοχοι, συν-διαμορφωτές, ακόμα κι όταν δεν ήταν παρόντες στη ψηφοφορία, είναι εκεί γιατί πρέπει να είναι και όχι γιατί πιστεύουν ότι κάτι θα γίνει επειδή είναι.

Κι είναι και οι άλλοι: Αυτοί που τους δίνουν το βήμα να το κάνουν. Αυτοί που χειροκροτάνε όταν στο τέλος οι θέσεις είναι πλέον κατειλημμένες και γεμάτες και όταν όλα έχουν ‘αποφασιστεί’.


Ας δοκιμάσουμε να δούμε από ποια μεριά κοιτάμε τον εαυτό μας; Αυτό είναι κάτι. Οταν γίνεται με ειλικρίνεια, φυσικά...

Το 'ωραίο' πλιάτσικο των ρόλων!

Ανέκαθεν το ΠΑΣΟΚ ήταν μια μικρογραφία της κοινωνίας. Και ως μικρογραφία μπορούσε να επικαλείται τόσο τον κινηματικό χαρακτήρα των απαρχών του για αλλαγές στην ελληνική κοινωνία όσο και τον τρόπο λειτουργίας του εσωκομματικά.

Το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησε πολλά χρόνια. Και άλλαξε:Τόσο στην εκπροσώπηση της κοινωνίας εσωκομματικά όσο και στον τρόπο λειτουργίας λήψης αποφάσεων, προώθησης προσώπων, καθημερινής δράσης και επικοινωνίας των μελών του με τους Πολίτες. Ισως να προχώρησε ακόμα παραπάνω απο μια απλή μεταλλαγή...φοβάμαι μήπως ξεχάστηκε. Και ξέχασε.

Οι προτάσεις του Μ.Ανδρουλάκη για διάλογο μιλούν για αλλαγές εις τριπλούν.

Ωστόσο, εκκρεμεί ένα πολύ μεγάλο ερώτημα. Πώς τα πρόσωπα που θα αναλάβουν την υλοποίηση και την επικοινωνία των προτάσεων θα χαίρουν εμπιστοσύνης απο την κοινωνία; Πώς θα επιστρέψει η πολιτική αφύπνιση στους πολίτες όταν δεν εμπιστεύονται και, καλώς κατά την άποψή μου, όσους εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τις ίδιες παλιές 'καλές' συνταγές της παρέας, των κολλητών, των γραμμών και των εξυπηρετήσεων.

Αλλαγή σημαίνει: Αλλάζω πρώτα εγώ και επομένως αλλάζω μ' εναν τρόπο που δεν φαίνεται μόνο αλλά είναι δημοκρατικός. Ο δρόμος της αυτονομίας και της δράσης για το συλλογικό ήταν και παραμένει πρόκληση τόσο για την πατρίδα όσο και για τον σοσιαλισμό. Ειδάλλως αυτό το 'ωραίο' πλιάτσικο των ρόλων θα επισκιάζει πάντα ακόμα και τις όποιες καλές προθέσεις υπάρχουν και που τελικά ίσως να οδηγούν σ' αδιέξοδο μόνο και μόνο γιατί δεν φθάνουν....

Ενα εύλογο ερώτημα

Μήπως κάποιος θα πρέπει να απαντήσει στο εύλογο ερώτημα: Γιατί είναι με συνοπτικές διαδικασίες η κα Τσέκου στη φυλακή και όχι όλοι όσων ακούγονται τα ονόματα περί εξαγοράς, εκβιασμών και διαμεσολάβισης;
Αυτό είναι το κράτος δικαίου;
Οι πολίτες που σήμερα δεν ανησυχούν αύριο μπορεί να είναι στη θέση της 'κατηγορουμένης' συνοπτικά, φιλήσυχα και αθόρυβα. Το έχουμε σκεφτεί αυτό;

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ!!

New Page 1

Το ΦΟΡΟΥΜ ΔΙΑΛΟΓΟΥ και ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ (eforum.gr), είναι μια πρωτοβουλία ΠΟΛΙΤΩΝ στα πλαίσια του ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ του ΠΑΣΟΚ. Είναι μια ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ πρωτοβουλία, σε συνέχεια της πρόσκλησης του Πρόεδρου του ΠΑΣΟΚ για κατάθεση απόψεων, ιδεών, για διάλογο, για ενεργή συμμετοχή.Το ΦΟΡΟΥΜ είναι ΑΝΟΙΧΤΟ σε όλους όσους συμμερίζονται την πεποίθηση ότι ΟΙ ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ για μια ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΔΙΚΑΙΗ, ΑΝΟΙΧΤΗ, για μια ΖΩΗ με ΠΟΙΟΤΗΤΑ, ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, είναι ΩΡΙΜΕΣ και απαιτούν την συμβολή του καθενός και όλων μαζί σε μια διαδικασία κατάθεσης εμπειριών, προσφοράς ιδεών, και συμμετοχής. Η πρωτοβουλία ξεκίνησε από το διαδίκτυο, από μιά ομάδα ενεργών "ακτιβιστών" που σαν φίλοι, μέλη, στελέχη του ΠΑΣΟΚ ή απλά σαν ενεργοί πολίτες, διαθέτουν ατομικά ή ομαδικά "μπλογκ". Ωστόσο, η πρωτοβουλία ανήκει σε ΟΛΟΥΣ εσάς που θέλετε να "μιλήσετε". Που πιστεύετε οτι έχετε να πείτε κάτι χρήσιμο ή σπουδαίο. Τα κείμενα της συζήτησης θα προωθηθούν με κάθε τρόπο στο ΣΥΝΕΔΡΙΟ του ΠΑΣΟΚ καθώς και σε όσους περισσότερους πολίτες μέσω του διαδικτύου ή άλλων μέσου επικοινωνίας. Θα χρησιμοποιήσουμε τις δυνατότητες του διαδικτύου για να διευρύνουμε και να εμπλουτίσουμε τον διάλογο, είμαστε όμως ανοιχτοί και σε εσάς που δεν διαθέτετε την πρόσβαση, τις τεχνικές γνώσεις ή τον εξοπλισμό για αυτό. Συμμετέχετε στον διάλογο και τις συζητήσεις που αφορούν την ΠΟΛΙΤΙΚΗ, την ΚΟΙΝΩΝΙΑ, τον ΡΟΛΟ των ΠΟΛΙΤΩΝ, τις ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ που φέρνουν την ΑΛΛΑΓΗ.ΓΙΝΕ Η ΑΛΛΑΓΗ που θέλεις να δεις στην Ελλάδα....

Η ΑΛΛΑΓΗ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ!

http://www.almalibre13.wordpress.com/

http://www.chouvi.blogspot.com/

http://www.divaynne.wordpress.com/

http://www.krogias.blogspot.com/

http://www.notebook84.blogspot.com/

http://www.okorinthios.blogspot.com/

http://www.papanotas.wordpress.com/

http://www.proxeirotetradio.blogspot.com/

http://www.thelonapo.blogspot.com/

http://www.politis.net/

http://www.221.gr/

http://www.4gap.org/